کاهش خطر ابتلا به فراموشی با داروهای دیابت

23 ژوئن 2015-تجزیه و تحلیل داده های بیمه ی درمانی در آلمان نشان داد درمان افراد مبتلا به دیابت نوع 2، همچنین دیابت وابسته به سن با داروهای ضد دیابتی شناخته شده، خطرابتلا به آلزایمر و دیگر انواع زوال عقل را کاهش می دهد.

این خطر به طورقابل توجهی توسط داروی پیوگلیتازون کاهش می یابد. متابولیسم قند در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 دچار اختلال می گردد زیرا هورمون ضروری انسولین در این افراد ناکارآمد است. هنگامی که بیماری به مرحله ی پیشرفته ی خود می رسد، بدن تولید انسولین را متوقف می کند و بیمار باید انسولین را از طریق تزریق دریافت کند.

دیابت نوع 2 اغلب در اواخر بزرگسالی اتفاق می افتد و می تواند سلامت روانی بیماران را تحت تاثیر قرار دهد. بیماران دیابتی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به زوال عقل نسبت به افراد غیر دیابتی هستند. با این حال، چگونه داروی کنترل قند خون می تواند این خطر را تحت تاثیر قراردهد؟

 متخصص مغز و اعصاب دکتر Henekaو جمعیت شناسان دکتر فینک و  دکتر Doblhammerاین موضوع را در مطالعه ی اخیر بررسی کردند. آنها کار خود را بر روی داده های ارائه شده توسط شرکت بیمه بهداشت عمومی آلمان( AOK) از سال 2004-2010 متمرکز نمودند. این مجموعه داده ها شامل اطلاعاتی در مورد بیماری ها و داروهای مصرف شده توسط بیش از 145 هزار مرد و زن 60 ساله و مسن تربود.

درمان طولانی مدت خطر زوال عقل را کاهش می دهد

تجزیه و تحلیل اطلاعات نشان داد یافته های قبلی درباره ی افزایش خطر ابتلا به زوال عقل در بیماران دیابتی صحیح است. این آنالیزها همچنین نشان داد این خطر به طور قابل توجهی می تواند با داروی خوراکی پیوگلیتازون اصلاح شود. این دارو برای درمان کوتاه مدت و همچنین طولانی مدت دیابت تا زمانیکه بدن هنوز قادر به تولید انسولین است، تجویز می شود.

Doblhammer می گوید: درمان با پیوگلیتازون فواید جانبی قابل توجهی دارد. این دارو قادر است به میزان قابل توجهی خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهد، هرچه طول درمان با این دارو بیشتر باشد، خطر ابتلا به زوال عقل کمتر می شود. کاهش خطر زمانی قابل توجه است که این دارو حداقل به مدت دو سال استفاده شود. بیماران دیابتی تحت درمان با این دارو اغلب کمتر از افراد غیر دیابتی به زوال عقل مبتلا می شوند.

 Doblhammerمی افزاید: در افراد دیابتی تحت درمان با این دارو خطر ابتلا به زوال عقل در حدود 47 درصد کمتر از افراد غیردیابتی است.

متفورمین - یکی دیگر از داروهای کاهنده ی قند خون که اغلب تجویز می گردد - خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش می دهد اما تاثیرات آن کمتر از پیوگلیتازون است.

حفاظت در مقابل آسیب سلول های عصبی

داروی پیوگلیتازون اثر انسولین تولید شده در بدن را بهبود می بخشد. علاوه بر این، تست های آزمایشگاهی نشان داده است که این دارو از سلول های عصبی محافظت می کند. بنابراین نتایج فعلی برای دکتر Henekaتعجب آور نبود، او می گوید: داروی پیوگلیتازون یک داروی ضد التهابی است که از رسوب پروتئین های مضر در مغز جلوگیری می کند.

با این حال، Henekaتاکید می کند که مکانیسم های دقیق عملکرد حفاظتی آن هنوز درک نشده است، مطالعه ی ما نشان داد پیوگلیتازون دارای اثر پیشگیرانه است یعنی زمانیکه دارو قبل از بروز علائم زوال عقل مصرف شود، موثر خواهد بود. بنابراین، این دارو به ویژه از ابتلا  فرد به آلزایمر- رایج ترین شکل زوال عقل - جلوگیری می کند، اینکه آیا پیوگلیتازون تنها این اثر حفاظتی را در بیماران دیابتی دارد یا برای افراد غیر دیابتی نیز موثر است، سوالی است که هنوز پاسخ داده نشده است، بنابراین گام منطقی بعدی انجام مطالعات بالینی است، این مطالعات به طور خاص به بررسی اثر داروی پیوگلیتازون و داروهای دیگر ضد دیابت بر زوال عقل خواهند پرداخت.

منابع:

Annals of Neurology, 2015; DOI: 10.1002/ana.24439

http://www.sciencedaily.com/releases/2015/06/150623114008.htm